|
Blokfluit
De blokfluit is een houten blaasinstrument
met een labium. Het labium is het gedeelte van
de blokfluit waardoor geblazen
wordt. Het labium bevindt zich achter het blok dat in een cilindrische buis
geschoven wordt (vandaar de naam blok-fluit).
De blokfluit wordt meestal van hout
gemaakt. De gebruikte houtsoorten zijn zachte Europese houtsoorten
(perenhout,
pruimen, kersen, esdoorn / ahorn, olijfhout, noten, buxus / palmhout) of harde
tropische houtsoorten (palissander, cocobolo, rozenhout, ebbenhout, coromandel,
grenadille, bubinga, West-Indische buxus).
Een blokfluit heeft acht gaten (zonder
dubbele boring), zeven aan de bovenkant en een aan de onderkant.
Aan de
onderkant bevindt zich het duimgat dat helemaal of half geopend kan worden om
hogere noten te produceren.
De onderste twee gaten aan de bovenkant zijn vaak
dubbel uitgevoerd om het gedeeltelijk afsluiten van een toongat te
vereenvoudigen, en daarmee het spelen van laddervreemde tonen. Bij een blokfluit
met enkele boring is het onderste gat niet verdeeld in twee delen maar is dat
één
gat.
|
